Friday, 7 June 2013

தமிழினத்திற்கு வந்த ஆபத்தை தனது தலையில் சுமந்த தமிழீழ தேசிய தலைவர்.


10.10.87 இந்தியப் படைகள் புலிகள் மீது திடீரெனப் போர் தொடுத்த நாள். இத்திடீர்ப் போர்ப்பிரகடனத்திற்கு உடனடிக் காரணங்கள் என்று எதுவும் இருக்கவில்லை. எல்லாம் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டவைதான். தலைவர் பிரபாகரனைக் கொன்றுவிட்டு புலிகள் இயக்கத்திற்குச் சமாதி கட்டவேண்டும் என்பதுதான், இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தின் ஏகோபித்த விருப்பம்.

தலைவர் பிரபாகரனின் "போரியல் திட்டங்களும் தலைமைத்துவ ஆளுமையும்



இந்திய இராணுவத்துடன் மோதுவதற்கு முடிவெடுத்த வேளையில் வெற்றி, தோல்வி என்ற பிரச்சனை பற்றி நான் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. இந்த யுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும் உறுதியும், துணிவும் எம்மிடம் உண்டா என்பது பற்றியே சிந்தித்தேன். தோல்வி ஏற்படலாம் என்ற அச்சத்தில் ஒரு மக்கள் இனம் தனது இலட்சியத்தையும் உரிமைகளையும் விட்டுக் கொடுக்க முடியாது.

உலக இராணுவ மேதைகளின் புரியாத புதிராய் விரியும் தேசியத்தலைவர் பிரபாகரன்.





இன்று உலகின் கண்களுக்கு புலப்படாத - புரிபடாத பல விடயங்கள் இப்பரந்த பூமியெங்கும் இறைந்து கிடக்கிறது. அவற்றுள் போரியல் சார்ந்து முக்கியமானதும் முதன்மையானதாகவும் தமிழர் சேனைகளான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் வீரம் பார்க்கப்படுகிறது. உலகின் படைத்துறை ஆய்வாளர்கள், இராணுவ மேதைகள், உளவுத்துறையினர், இராணுவ கோட்பாட்டாளர்கள் பலரின் போரியல் சமன்பாடுகளுக்குள் புலிகளை அடக்க முடியவில்லை.

இது எங்கள் மாவீரர்களது கனவு! எங்கள் தேசியத் தலைவரது கட்டளை!!




'இப்போது போரைச் சந்தித்த தலைமுறை வேண்டுமானால் இப்படியே வாழ்ந்து மடிந்துவிடலாம். ஆனால், எங்களுடைய அடுத்த சந்ததி, தன்னுடைய தாத்தனுக்கும், பாட்டிக்கும், தந்தைக்கும், தாய்க்கும் இழைக்கப்பட்ட அநீதியை எதிர்த்து, எங்களைவிட இன்னும் வேகமாகப் போராடும்!'

விதி மாற்றி எழுவான் பிரபாகரன்





அழகினிற்கு ஓவிய நிலவு,


வையகம் முற்றாள வல்லான்!


உளத்தினிற் பரிவு, வான


உச்சியை உரசும் நெடியோன்


பழகிடத் தோன்றும், தலைவன்


தாயகம் நோக்கும் எழுவான்!



நிழலினில் நிற்கும் தமிழர்


நினைத்தவாறு அடைவான் வெற்றி!





விழிகள் இரண்டிலு மாயிரம்


ஆற்றல்கள் குவியும், அண்ணன்


மொழியும் போதினில் உள்ளம்


காதலால் உருகும், எம்மைப்


புலிகளாய் ஆக்கிய தலைவனால்


பூமியே விடியும், அடடா,


எலிகளாய் எம்மில் ஏறிட


இங்கினி எவரால் முடியும்?





அமைதியை ஆக்கி உலகின்


ஆசிகள் பெற்றாய் கோடி


சமாதானக் காற்றெம் மேனி


தழுவிடச் செய்தாய் வாழி.


இமையுள் ஒளியே, தமிழர்


இருள்களைந் திட்டாய் சோதி


அமைகதாய் நாடே, தர்மம்


ஆசையோடு அளிக்கும் நீதி!





வெண்புறா காலம் தன்னை


விரும்பியே அழைத்தான், யாரும்


புண்படா வாறே களத்திலும்


பொறுமைகள் காத்தான் இன்றோ


எண்டிசை உலகும் மெச்சும்


பண்பாளன் தலைவன் ஈழ


மண்விதி மாற்றி நாளை


மணிமுடி தரிப்பான் வாழி.







வேலணையூர் சுரேஷ்


கவிஞர்.



தமிழீழம்.


Image Hosted by ImageShack.us

தலைவர் பிரபாகரனை மறைவிடத்தில் சென்று சந்தித்தது இப்படிதான்.


ஸ்ரீலங்காவில் புலிகளுக்கும் இந்திய ராணுவத்துக்கும் யுத்தம் தொடங்கி உச்சத்துக்கு சென்றிருந்த நேரம் அது. புலிகள் யாழ்ப்பாணத்தை கைவிட்டு வன்னிக்குள் சென்று ரகசிய முகாம்களை அமைத்திருந்தனர். புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனும் வன்னிக்குள் மறைவிடம் ஒன்றிலேயே தங்கியிருந்தார். இந்தியப் படைகள் வன்னிக்குள் புலிகளை சுற்றி வளைத்து தாக்கிக் கொண்டு இருந்தன.

தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களின் மனைவி மதிவதனியின் போராட்ட குணம்.



அன்டன் பாலசிங்கத்தின் மனைவி அடேல் பாலசிங்கம் மதிவதனி குறித்து தன்னுடைய 'சுதந்திர வேட்கை' என்ற நூலில் குறிப்பிடும் போது, ''மதியைத் தன் மனைவியாகத் தேர்ந்தெடுத்தது, தலைவர் பிரபாகரனுக்குக் கிட்டிய மிகப் பெரிய அதிர்ஷ்டம் என்றே கூறவேண்டும்.